Beijing, deel 5

Gisteren heerlijk gegeten in een fantastisch restaurant waar al het personeel in kledij uit de tijd van de Ming dynastie was uitgedost. Ook was er een optreden van een danser met muziek. Erg indrukwekkend allemaal. Bram was er een beetje stil van, maar hij heeft er toch ook erg van genoten. Nu gaan we ons klaar maken om naar de wedstrijd te gaan. Heel erg spannend! We gaan onze kelen schor schreeuwen! Hup Holland hup!

Beijing, deel 4

Vandaag even geen zitvolleybal. Morgen spelen de Nederlandse dames voor de bronzen plak. Bram en ik zijn vandaag naar de Witte Wolken tempel (Baiyun Guan) geweest. Dit is de belangrijkste Taoistische tempel ter wereld. Bovendien is de tempel helemaal niet toeristisch, lekker rustig rondkijken. De Tao is de Weg van het leven. Taoisme is een mystieke religieuze stroming. Bram en ik hebben dit eens even bekeken en het rook er verder lekker naar wierook en we hebben ook nog muntjes naar een bel gegooid. Wij hebben dus de Tao gevonden; hopelijk vinden de Nederlandse dames morgen ook de weg naar de bronzen medaille.

Beijing, deel 3

Er is hier zoveel te doen dat ik helemaal niet meer aan bloggen toe kom. Ik zal nu dus even een korte samenvatting schrijven van wat er allemaal gebeurd is. Wat betreft zitvolleybal het volgende: maandag met 3-1 van Ukraine gewonnen, woensdag met 3-2 van Slovenie gewonnen. Vandaag (vrijdag) verloren van de USA (2-3). Het was vandaag een zeer spannende wedstrijd. Vooral de eerste set sterk gespeeld 25-19. De tweede set konden de Amerikanen helaas veels te gemakkelijk terug komen 23-25. Daarna werd er slordig en te gehaast gespeeld en de scheidsrechters lieten technische fouten af en toe onbestraft. De derde set ging dan ook nipt verloren 26-28. In de vierde set vochten de Nederlandse dames zich nog wel terug vanuit een flinke achterstand 27-25. Maar in de laatste beslissende set namen de Amerikaanse dames vanaf het begin een flinke voorsprong en toen werd het dus 10-15.
We hebben deze week ook nog twee maal de rolstoelbasketballers aangemoedigd. De eerste keer (woensdag) was Japan een maatje te groot. Maar gisteren (donderdag) speelden de Nederlandse rolstoelbasketbalsters een fantastisch mooie wedstrijd tegen China, en werd er verdiend gewonnen. Voor de wedstrijd van vandaag van de rolstoelbasketbalsters waren de kaarten helaas al uitverkocht. Misschien dat we wel even met de metro naar het stadion gaan om te kijken of we er nog iets te ritselen is, maar veel hoop heb ik niet. Vanochtend zagen we hoe een zwarthandelaar op niet zachtzinnige wijze werd afgevoerd (bij de zitvolleybal).
Op dinsdag en donderdag ook nog toeristische dingen gedaan: dinsdag de Chinese Muur, en donderdag het Zomer Paleis.

Beijing, deel 2

De opening zaterdagavond was zeer indrukwekkend. Voor Bram was het ook een hele belevenis. Met 80 duizend mensen en dan zo'n spektakel bekijken. We zaten redelijk hoog in het stadion en konden het geheel dus goed overzien. Vlak voor onze neus hees de man in de rolstoel zich op met de fakkel om het vuur aan te steken. We zagen zijn voorhoofd glimmen van het zweet.
Gisteren zijn we natuurlijk naar het zitvolleybal gaan kijken. De dames deden het uitstekend. In de eerste set waren de Japanse tegenstandsters nog niet helemaal wakker: 25-4. Maar in de tweede en derde set boden ze toch weer flink wat weerstand, voor het publiek was dat wel leuker om te zien. (25-21 en 25-18) Na de wedstrijd mochten de Nederlandse supporters het team feliciteren. Dat was wel even fijn! Bram mocht nu eindelijk weer een keertje met mama knuffelen.
Daarna zijn we met een groepje supporters naar de Verboden Stad geweest, maar die was helaas al gesloten. Toen hebben we een riksja tour door de Hutong gedaan, dat was een hele belevenis.

Beijing, deel 1

Gisteren zijn Bram en ik in Beijing aangekomen. Bram is 3 jaar en vindt het allemaal reuze spannend. We logeren in de Master Inn en daar zitten we nu op onze kamer. Bram doet een middagdutje en ik zit te bloggen. Vanochtend eerst even een chinees ontbijtje met stokjes gegeten. Bram zei "mag wel met je handjes hoor, papa". Bram wilde natuurlijk net zoals alle andere Nederlanders in ons hotel een geroosterde boterham met boter en jam. De broodrooster draait dan ook overuren hier. Daarna met de metro naar Beitucheng. Daar dacht ik de olympic metro te kunnen nemen maar dat ging mooi niet door zonder paralympische toegangskaart en die gingen we nu net ophalen in het Holland House (in het Marco Polo Parkside Hotel). Dus toen hebben we een rondje met de olympic bus line 1 gedaan. Bij South Bus Station begonnen en toen langs "the water cube" en het paralympisch dorp gereden en uiteindelijk bij Olympic East Bus Station uitgestapt. Vandaar te voet naar het Marco Polo Parkside (zit aan de Anli Road). Daar hebben we een tijdje staan kletsen met een aantal leden van de familie van Erp die Bas komen aanmoedigen met het tennissen. Gelukkig kregen we vrij snel onze kaartjes en toen zijn we weer met bus en metro terug gegaan naar ons hotel. Straks als Bram weer wakker is dan gaan we eerst eten en daarna naar de openingsceremonie! groetjes uit Beijing, van Ed & Bram