zaterdag 31 juli 2010

Salt Lake City, Utah 2


Vanochtend lekker uitgeslapen tot kwart over negen en toen heerlijk ontbeten in het cafe van ons hotel. Paula en Kees hadden pannekoeken, Bram toast met jam en een banaan, en ik scrambled eggs, gebakken aardappel dobbelsteentjes en spek en een zout broodje, dit tezamen heet American Breakfast. Daarna met z'n allen gezwommen in het zwembad, toen de was in de wasmachine zat. Daarna hebben we Temple Square bezocht en de Kerk van Jesus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen bekeken. Er waren heel veel mensen die net getrouwd waren in de kerk. En toen vroegen Bram en Kees wanneer wij gingen trouwen... Daarna hebben we gelunched in het Nauvoo Cafe in het Joseph Smith Memorial Building. De broodjes waren echt bijzonder smakelijk. Joseph Smith is de oprichter van de Kerk van Jesus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. (The Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints, www.lds.org ; de leden van deze kerk worden ook wel Mormonen genoemd.) Toen we weer terugliepen naar het hotel voelde Kees zich niet zo lekker en moest hij overgeven. Waarschijnlijk was hij toch wat oververmoeid, want nadat hij een paar uurtjes geslapen had voelde hij zich weer veel beter. Verder zijn we nog gaan shoppen en heeft Paula een mooie pet gekocht.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Vandaag 1-8-2010 Gisteren jullie verslag gelezen maar ik was te griepering om wat uit te printen en een reactie te sturen. Ik geniet er erg van, zoals ik waarschijnlijk al gezegd had. Theo en ik hebben gisteren de hele dag geslapen. Het schiet nog niet erg op met z'n rug. Het is nu 10 dagen en ik vind dat hij er maar een foto van moet laten maken. Liggen gaat nog het best en lopen. Maar op een stoel zitten en dan weer opstaan is niks. We kunnen er wel om lachen want 't is ook komisch om te zien. De pysio zegt dat het 3 wervels zijn, maar welke weet Theo dan weer niet. Straks komt Yvonne z'n voeten doen. Wie weet helpt 't net zo goed als na z'n fiets valpartij vorige jaar. Maar dan gaat hij weer niet naar de dokter morgen ben ik bang, en wordt sukkelen. Zo nu wil Paula natuurlijk weten wat ik dan had. Ik denk de griep, alles spieren (benen, heupen en vooral veel hoofdpijn) deden zeer. Koorts heb ik eigenlijk nooit maar gisteravond 38.9. Dus veel heel veel water gedronken. En jawel nu gaat het weer. Nog wel wat slapjes maar het was gelukkig maar 1 dag. Zo groetjes van hier Veel lief mam, oma

Anoniem zei

Heel erg leuk om jullie reis te volgen. Intussen hebben we onze reis uit 1988 door het Yellowstone en Salt Lake City ook weer bekeken. Geniet nog maar van de laatste dagen!
Opa en oma Talman
(Intussen weten we van Joke hoe je een reactie op jullie 'blog' op het web moeten zetten.)